Negatyw albuminowy to pierwszy pełnoprawny negatyw szklany (choć były i negatywy wykonane na pokrytym albuminą papierze). Ich wielką zaletę stanowiła niezrównana wręcz rozdzielczość, co w sposób oczywisty przekładało się na jakość powstałego obrazu. Wadą była z kolei ekstremalnie niska czułość wymagająca ekspozycji liczonych nie w sekundach czy minutach lecz kwadransach, a nawet godzinach. Siłą rzeczy ogranicza to możliwości stosowania negatywów albuminowych, z drugiej jednak strony daje niezrównaną wręcz możliwość fotograficznego eksplorowania ekstremalnych czasów ekspozycji.