Odbitka albuminowa to, można powiedzieć, adaptacja techniki papieru solnego (kalotypii) polegająca na wzbogaceniu obrazu o nadającą mu szczególną gładkość i połysk (choć były też odbitki matowe), warstwę albuminy. Jednocześnie też był to przez wiele lat dominująca, podstawowa technika fotograficzna, z użyciem której wykonano dosłownie miliony fotografii na całym świecie. Wystarczy powiedzieć, że fabryczna produkcja papierów albuminowych trwała od początku lat pięćdziesiątych dziewiętnastego wieku, aż po końcówkę lat dwudziestych wieku dwudziestego, czyli przez niemal siedemdziesiąt lat.